Adje woudschoten
14 augustus

Koffie/thee/ranja-en bijbehorende koekjesnuttigers,

De afgelopen dagen heeft geen van ons honger hoeven lijden. Uiteraard is de keuken van de Beukenhof in alle opzichten zéér acceptabel, maar wij focussen ons vandaag op een voorval met toetjes. Al eerder hebben wij genoten van de desserts. Zo konden wij grote lepels opscheppen van een Danoontje-achtige substantie terwijl onze jongere medemensen het met een klein bakkie moeten doen. Ook aan diegenen die nog niet kunnen lezen mag u deze wetenswaardigheid doorgeven, we verheugen ons al op de jaloerse blikken. Hedenavond echter was het een stracciatellabavarois met een hint van imitatiealcohol, die een onzer pianisten zo smakelijk vond dat hij nog tijdens de mededelingen zichzelf vol zat te stoppen met de laatste restjes uit de bak. Foto’s zult u eventueel kunnen bewonderen op de Facebook, maar dit Adje Woudschoten zien wij graag een begrip worden bij toekomstige maaltijden.

Misdaadnieuws doet het altijd goed, en bij de BesBesC haken we hier graag op in. Niets ernstigs, alle instrumenten en deelnemers zijn nog grotendeels intact, maar kleine voorwerpen blijven verdwijnen; potloden. Heel. Veel. Potloden. De ene helft van de zomercursus heeft een potlood meer dan bij aankomst, de andere helft geen potlood meer. Uiteraard kan het zo zijn dat de Beukenhof zo’n magische plaats is dat ergens tussen de hagen een gros kabouters een eiffeltoren van potloden aan het opzetten is, maar wij vermoeden eerder menselijke opzet.

Mens sana in corpore sano, een gezonde geest in een gezond lichaam, zo is het ideaal. De geestelijke inspanning van musiceren overstijgt soms wel eens de lichamelijke, alle stramheid ten spijt, dus vandaag werden wij door de leiding aan de gang gezet met een reeks sportieve activiteiten. Zaklopen, driebeensloop, eierlepelen, de hindernisbaan, en meer van dit soort spelen passeerden de revue. Uiteindelijk wist een onwaarschijnlijk team met aanvankelijke achterstand een niet meer in te halen voorsprong op te bouwen, waardoor zij gefêteerd werden met een bokaal en glucoserijke prijs. Met gepaste trots vermelden wij dat de Beukenhof de beker van de Woudschotense Spelen voortaan tentoon zal stellen in haar eigen prijzenkast.

Morgen is het de grote concertdag en afsluiting, waarna u geen dagboekaflevering zal kunnen lezen. Morgen zal geen van ons de tijd of fut hebben om een gewiekst persbersbericht in elkaar te flanzen. Uw eigen artiesten zullen u prima bij kunnen praten over alles wat wij over het hoofd gezien hebben. Bovendien zal met geen pen te beschrijven zijn hoe onze Bonte Avond uit zal vallen. De ware verhaalvorm kan beginnen: mythes, aandikking en opleuking van het ware verhaal zullen aan de orde van de dag zijn, en lang niet allen zijn zo beknot en journalistisch kritisch als wij bij de BesBesC. Ieder zo zijn talenten, zullen we maar zeggen. Hierbij beeïndigen wij onze reeks nieuwsberichten van de afgelopen week, en verheugen wij ons om uw middag en avond de moeite waard te maken.

BesBesC over en uit.
Rust en requiem
13 augustus

Beste barrokken, romantici, modernen, pomo’s en periodisten daarbinnen en buiten,

De voorlaatste repetitiedag is gekomen en gegaan, maar de spanning voor de concertdag is zo hoog dat velen niet eens over dit feit na kunnen denken. Vele ensembles zijn alsnog door het gerooster heen gekomen, waardoor u op donderdag uit maar liefst een honderttal ensembles zal kunnen kiezen. Uiteraard heeft u eigen voorkeursmusici die uw aandacht op zullen eisen, maar ook bij andermans stukken zult u niet teleurgesteld vertrekken.

Wat maakt Woudschoten nu bijzonder? Waarom komen sommigen tien maal na elkaar terug, waarom zet de staf zich het hele jaar door zo tomeloos in? Al eerder citeerden wij Aristoteles in een eigen inspiratieloze periode, maar dezelfde persoon zet ons aan het denken als het gaat om de relaties tussen vrienden en musici. Drie categorieën vriendschap bestaan in zijn model, en allen komen in het zomerkamp terug.
Ten eerste de vriendschap uit eigen nut: wat heb ik concreet aan deze persoon? Ensemblegarende musici tijdens de markt aan het begin van het kamp ondervinden dit op zoek naar een laatste viool om een gat in een kwartet mee op te vullen, of naar die ene koperboer om de klank vol te maken. Briljantere instrumentalisten zullen zo eerder worden gevraagd dan onervarenen.
Ten tweede is er de vriendschap uit plezier: kan ik genieten in het gezelschap van deze persoon? Dit uit zich op Woudschoten in bijvoorbeeld de ontspanningsmomenten, het avondeten, wanneer de grootste grappenmaker het meeste bekijks trekt. Men zou dit echter ook in ensembles kunnen zien; geniet ik van de muziek die de anderen teweeg brengen, kunnen wij van elkaar leuke kennis en muziekthema’s overnemen?
Bedenk, met deze vriendschappen is op zich niets mis, maar het ontbreekt de diepgang die de derde categorie heeft: de gezamenlijke liefde voor het Goede. De vrienden bewonderen elkaar als persoon met goede eigenschappen, en zijn het eens over welke karaktertrekken en handelingen bewonderenswaardig zijn. Een vriendschap is zo eigenlijk nooit alleen, maar gezamenlijk verbonden met een zogenoemde Transcedente Derde. Het is in de muziek dat deelnemers dit Goede terugvinden op Woudschoten; muzikaliteit, professionele sportiviteit tijdens het samenspelen, een respect voor inspiratie en componisten die hier afwisselend mee omgingen, erkenning dat eenieder iets anders kan, scherts wanneer mogelijk, ernst wanneer noodzakelijk. Zodoende vormt men op Woudschoten banden die in het dagelijks leven veel lastiger te leggen zijn, waar zowel de personen als het Goede van profiteren. De term ‘Woudschotenstelletje´ is zo ook op zijn plaats, waarvan wij dit jaar nog opvallend weinig hebben meegemaakt, namelijk slechts één (jullie weten best wie jullie zijn). Wellicht zullen op de Bonte Avond meer gevallen zich presenteren.

Vandaag is de “Levensles uit de Muziek” een boodschap met ernstiger ondertoon. Emoties kunnen elkaar in hoog tempo afwisselen, en zeer weinigen kunnen hier soepel mee omgaan. Vrolijkheid en verdriet zijn onderdeel van het leven, en het laatste kan ons bedrieglijk snel overvallen. Vertrouw erop dat het publiek en je medespelers met je meeleven, krop het niet op, en de katharsis zal volgen.

BesBesC over en uit.