Dagboek 2026

Goeiemorgen lieve lezers, zij het hier ter plaatse op de gang, thuis vanachter Uw scherm of ergens in de verre toekomst, al dan niet via een ons nog onbekend medium, wees welkom en geniet van de pure pret die op deze pagina gecondenseerd is!

De muzikale woudschotenbelevenis begon zowaar al in de bus, waar twee anonieme altviolisten vol ongeduld alvast hun instrumenten uitpakten om hun medecursisten met een prachtig duet te verblijden. Misschien hadden ze gehoopt, het officiële voorspeelmoment vroegtijdig achter de rug te brengen, gelukkig was dit minimale ongemak in een mum van tijd voorbij en was er tijdens de aansluitende lunch voldoende suikerbrood en ander brood om de energievoorraden bij te vullen.

Dat was ook wel nodig, gezien het kennismakingsspel de cursisten fysiek, cognitief en mentaal flink op de proef stelde. “Iets met klappen en dansen, maar ik ben het grotendeels weer vergeten.”, zo de samenvatting van een naamloze deelnemer. En was de kennismaking dan tenminste succesvol? “Euh… tja… Er zijn hier veel muzikale mensen.” Onze conclusie: Missie geslaagd. Dat wil zeggen, goed genoeg voor de cursisten om vol elan de ensemblemarkt op te gaan en zich te storten in een unieke ervaring van rondlopen en geplakt worden…? Nee, stickers plakken en overhoop gelopen worden…? Nee, oren dichthouden en gevonden worden? Wellicht een goeie strategie. In ieder geval zijn er 137 ensembles uitgerold en kunnen er deze nacht op hoge touren roosters samengesteld en uitgeprint worden!

Dan is het nu tijd voor onze vaste rubriek nootabel, waarin we de meest baanbrekende wetenschappelijke ontdekkingen van het moment voor jullie op een rijtje zetten. Vandaag:

— breaking news — wetenschappers geloven hun ogen niet — nieuwe levensvorm ontdekt —

Recent is er een nog onbekende levensvorm op het Brabantse platteland gesignaleerd. De wezens zijn neergestreken in het prestigieuze oord De Beukenhof in het prachtige Biezenmortel. Wat er op deze plek precies te vinden zal zijn kunnen wij slechts vermoeden, maar het schijnt dat het er ruikt naar verse bladmuziek, groenteloempia’s en kunsthars. Hier een overzicht over de eerste, meest pregnante onderzoeksdata:

De populatie telt 156 individuen waarvan 136 juvenielen die onophoudelijk door de gangen krioelen, 2 exemplaren die zich ontfermen over het administratieve werk, 3 (waarvan 1 ambigu individu) die de snackvoorraad beheren, 13 toegewijde mature wezens die een onderwijzende rol op zich nemen en 2 alpha’s die op het eerste gezicht weliswaar een angstaanjagende dominantie uitstralen, maar zonder twijfel het allerbeste met de groep voorhebben en stiekem best lief zijn. Wij vermoeden dat de populatie vandaag besmet is geraakt met een zeker Woudschotenvirus, hier zullen wij nog nader onderzoek naar moeten doen. Wat dit virus precies is, of er een medicijn tegen bestaat en of het schade aan de populatie zal toebrengen of dat het misschien wel een positieve natuurlijke aanpassing aan de leefomgeving is. Hier komen wij later op terug.

— breaking news — wetenschappers geloven hun ogen niet — nieuwe levensvorm ontdekt —

Aan het einde van deze drukke middag was iedereen toe aan een warme maaltijd, waarbij de vleesvrije lasagne een iets hogere populariteit genoot dan voorheen ingecalculeerd. Zodoende moesten een aantal vega’s beteuterd in de diepten van hun lege bord staren (hoewel er ook een enkeling tussen zat, die de kans aangreep om het dessert tot hoofdgang te laten promoveren). Nu is de vraag of er een grotere kans is dat we meer mensen aanhanger kunnen maken van de vleeslobby of dat we de keuken kunnen overtuigen om meer vegetarisch eten te produceren. Wie het weet mag het zeggen!

En als afsluiting onze vaste rubriek voet-nootje: Wij adviseren diegenen die de rest van de cursus nog vrolijk door de gangen wensen te huppelen, om toch maar niet op blote voetjes over het voetbalveldje net linksboven bij het trappetje van het dijkje te wandelen. Daar is namelijk een wespennest gelokaliseerd.

En wat wordt dan nu onze afscheidsgroet? Welja, daar moeten we een nachtje over slapen. Tot morgen maar weer!

Jullie Onderzoeksredactie

Buongiorno, Guten Morgen, Bonjour en Slaap Lekker,

Zijn jullie allemaal fris en fruitig opgestaan? Aan het wekcorvee van een aantal anoniemelingen zal het niet hebben gelegen, zij zijn namelijk in bijna alle hoekjes van de Beukenhof geweest. ZELFS ACHTER DE LIFT! Alleen de resterende docenten moesten zelf een wekker zetten. De wervelende klanken waren een uitstekende voorproef van de aftrap van ronde 1, waarin menig cursist al heel wat potjes Ren je rot achter de rug heeft, het megaleuke spelletje waarbij je probeert om zo snel mogelijk je lesruimte te vinden nadat je vorige les al 5 minuten is uitgelopen. “Hoe kom ik bij de Hemel?” “Waar de trap naar beneden gaat moet je omhoog.” Desalniettemin mogen wij ons volgens onze favoriete doch anonieme Carlos dit jaar rijk rekenen met een bijzonder mooi rooster en als meest ervaren woudschotenaar van dit moment zal hij het wel weten. Over Carlos gesproken: We missen je nu al en verheugen ons op je wederkeer! Heel veel liefs namens (of juist naamlozens?) alle jongelui van de cursus!

Waar de staf gisteren nog zo trots pronkte met het feit dat iedereen keurig binnen de limiet van 5 ensembles is gebleven, heeft ons inmiddels het nieuws bereikt dat er toch enkele anonieme schobbejakken zijn met een 6e ensemble (foei). En zelfs iemand met 8 Stücke?! Vandaag ging de staf ongegeneerd door met eufemistische mededelingen door het (per definitie overmatige!) opduiken van kopjes in de lesruimtes in deze vroegte van de cursus als nieuw record aan te prijzen. Laat de boodschap desalniettemin duidelijk zijn: Houd het allen netjes hier!

En dan nu onze vaste rubriek ondergetoond waarin wij klankproducenten in het zonnetje zetten die normaalgesproken veel te weinig waardering voor hun muzikaal verrijkende bijdrage aan de wereld ontvangen. Vandaag vragen wij aandacht vooooor: de sproeiers op het grasveld die de stilte na de maaltijd met polyritmische tscht-jes opleuken en vanaf nu door niemand meer genegeerd kunnen worden! Graag gedaan.

‘s Avonds was het tijd voor een vioolconcert, al waren wij verbaasd dat er vooral rappende stemmen uit de Kápel klonken. Even dachten wij zelfs dat de zang-soliste al aan de beurt was vandaag, maar dat bleek slechts de nonspecifieke multiinzetbare man op de bok te zijn. Aan de eigenlijke soliste zal het niet gelegen hebben, zij speelde de sterren van de hemel.

Tot slot dan nog de tip van de dag: foto van je rooster maken (of hem de hele cursus met je leven beschermen, of hem uit je hoofd leren) Punctualiteit (soms?, wellicht?, incidenteel?) gegarandeerd!

Voor de echte digital natives onder ons presenteren wij de tip van de nacht, geïnspireerd door enkele plaatselijke influencers met innovatieve ideeën: maak een videotutorial voor je liefste medecursisten over hoe een douche te gebruiken, een raam te openen en te sluiten of een blarenpleister te plakken. Vriendschap gegarandeerd!

Hier moet een lieve groet staan, maar wij gaan naar bed – morgen beter. Goeiemorgen of zoiets.

De schrijvers en vrienden

Aanhef; ja het blijft een struikelblok, maar voel je hartelijk aangesproken!

De eerste ronde is voltooid, gefeliciteerd allerzijds! Alle ensembles hebben een keer les gehad en daarmee genoeg reden om nu tot laat in de avond repetities in te plannen en in de ochtendvroegte nog voor het ontbijt weer te beginnen.

Volgens de staf maken wij goede progressie met het opruimen van jullie koffie- en theekopjes (bravo), nu nog de “voor eventjes” (lees: de hele cursus, en misschien nog daarna) geleende potloden van medecursisten terugbrengen bij diegenen waar ze vandaan komen. Dat scheelt een hele hoop ruzie aan de lunchtafels, tenslotte moeten jullie nog ruim een week samen door een deur of gang kunnen. En als je het toch te bont hebt gemaakt met iemand hebben we dankzij een anonieme trompettist nu de perfecte mogelijkheid om de vredesvlag te hijsen: klemplimentjes. Diegenen die vorig jaar al van de partij waren zullen het zich vast nog herinneren, voor de nieuwelingen hangt er een uitgebreide uitleg in de recreatieruimte. Hierbij de korte versie: iemand knijpen is niet lief, behalve als je het stiekem met een mooi versierde of versierende knijper weet te bewerkstelligen.

In de middag deed het tweede kamerorkest een Cubaans-maar-ook-een-beetje-Spaans-en verstoord-door-het-Amerikaanse wind door de Beukenhof waaien. Wederom gaf de anonieme dirigent blijk van een breed spectrum aan vaardigheden, dit keer spontaan vanachter de piano. Zijn performance was echter geen competitie voor die van de papegaai achter de grote zwarte celeste, laat staan voor die van de dronken papegaaien met hun anderhalve trompetten en al helemáál niet voor die van onze fantastische soliste die de Cinco Canciones inclusief imitatie van een tenor-zingende papegaai achter de piano met grote klasse ten gehore bracht. Tijdens het repetitiewerk voor de slotuitvoering (voor onlinelezers: komt allen en meld je aan voor het buffet! voor cursisten: attendeer je favoriete publiek vandaag nog hierop!) werd er ook alvast voor de aanstaande dutjesdag geoefend (“Speel als een peuter die zo moe is dat ‘ie perse rozijnen wil!”) – een breed gewaardeerde afwisseling op het drukke bestaan hier, met als enige nadeel dat er met half gesloten ogen weinig meer van de toch al kriebelig te lezen, handgeschreven partijen te maken valt. Ook het gezamenlijk manifesteren van oem-patatjes als avondeten was matig succesvol, er zaten slechts simpele aardappeltjes bij de mayo. Één van onze theorieën is dat de trommelende vlaming achterin het orkest hier verantwoordelijk voor is. Het zij hem vergeven.

Tot slot dan nog onze vaste rubriek wijze woorden waarin onze diepste inzichten van de dag met jullie delen. Met oog op de huidige weersverwachting: Geniet van de koelte zolang je nog kan!

Dat was het weer, tot de volgende!

De redactie (hoewel van onze grijze massa momenteel slechts nog een fractie)

Voorlopig concept voor aanhef.

 Ben je vandaag met muziek gewekt? Dan ben je een van de gelukkigen, want de grondigheid van het wekcorvee liet nog wat te wensen over. Luidkeels verzamelen bij de lift op de eerste verdieping was misschien een poging tot compensatie, maar helaas bereikte dat vrij weinig mensen. Misschien vandaar dat de opkomst bij het ontbijt niet van harte was.

Meteen dan ook de tip van de dag: Zet voor alle zekerheid zelf ook een wekker.

Vandaag mochten wij vele anoniemelingen in ons midden verwelkomen. Om te beginnen de fotograaf des huizes die zichzelf acuut in tienen diende te delen om aan alle wensen van fotogenieke deelnemers te voldoen. Later op de dag (re)arriveerden de andere helft van het ambigindividu en de naamloze secretaris Prause spatie zonder streepje ten Veen, waarmee de roedel klaar is voor de complete hereniging met de opperalpha deze zaterdag.

Nu de legpuzzel af is (maar serieus, een symfonieorkest als motief is gewoon een beetje beneden ons niveau) vinden wij het tijd voor onze vaste rubriek De Puzzel!

1 Welke cursusleider zeult een te koud gewassen cello door de gang? (laatste letter)

2 Vanochtend ontbrak er spontaan een instrument in de … (vijfde letter)

3 In welke studieruimte brandde vandaag om 21:30 licht, terwijl geen enkele cursist daar aanwezig was? (derde letter)

4 Welke cursusleider komt morgen terug met een verrassing? (vijfde letter)

Veel succes met het vinden van het onderliggende verband van deze observaties.

Hoewel de docenten anderhalf uur hadden vrijgemaakt om de nootjes van het kamerorkest met een anonieme zangeres als soliste te perfectioneren, bleek het grootste deel van die tijd overbodig. Moraal van het verhaal: kijk allen naar de anonieme cursusleider op de bok, hoop en toeverlaat in chaotische heterofone tijden. Allemaal dezelfde aaa spelen, dan komt het helemaal goed. En bij ernstige wanhoop kun je altijd nog naar de bar gaan, zoals als huiswerk was opgedragen.

Overigens begint het inmiddels weer op een traditioneel Woudschoten te lijken: snaren trekken het niet meer om uitgerekt te worden en besluiten massaal om een toontje lager te zingen of te knappen, klavecimbel haakjes blijven steken, stokken hebben vliegdrang. Nu is het hopen op redding in de vorm van een vioolbouwer of pianostemmer… of studeert er hier iemand toevallig werktuigbouwkunde? Diegene zou misschien ook wel raad weten met het eerste derde wiel dat deze cursus is verschenen. (En zowaar wij hier zitten te schrijven komt het volgende al door de gang gerold…)

Hierbij ook even een kleine glimp van onze vaste rubriek bzzzzt, voor al jullie muggendramatiek. De één klaagt gestoken te zijn op de meest onhandige plekken, de ander bedankt de vleermuizen voor het opheffen van het “recept voor de goede nachtrust”. We kunnen dus stellen dat de muggen net zo inconsistent zijn als ons wekcorvee van vanochtend (maar we houden van jullie, in tegenstelling tot die nachtelijke kwelduivels <3).

Dan tot slot nog een tip van de avond: Denk allemaal aan je beste outfit voor de groepsfoto! Ons grote medeleven met degenen die dat vandaag al ondergeknoeid hebben, in het bijzonder de door de vogels uitverkoren cursist die tijdens het eten de volle laag kreeg.

En doei maar weer, wellicht weten we morgen een charmantere afsluiter te verzinnen!

De Scribenten, de handjes en oortjes door de dagboekgeesten gekust

Gi-Ga-Goedemorgen,

Zijn jullie allemaal op tijd jullie bedjes uitgerold? Naast een aantal anonieme hardlopers die in alle vroegte het klooster uitvluchten, is er nu iemand die het record “vroeg je bed uit” dubbel en dwars overtroffen heeft. Maar als je bed jou er heel graag uit wilt hebben, zet het alle middelen in de strijd. Zelfs de apoptose, oftewel geprogrammeerde beddood.

Dus vraag allen vooral consent aan het meubilair voordat u het wilt benutten om uw hoofdje op te laten rusten, bij stilte kunt u ervan uitgaan dat het uitgekozen meubelstuk akkoord gaat met het gebruik, maar pas op als u krakkgg of iets in die richting verneemt! Zeker aangezien dutjesdag toch wel echt aangebroken is en bedden, banken en tafels dus behoorlijk overvraagd worden.

Tip van de dag: ga op de grond liggen als je verzekerd wil zijn van een stabiele slaapplek.

Dit jaar geen evacuatieoefening, maar even stressvol (al dan niet stressvoller) is de groepsfoto. Blijft u allen vooral rustig en wacht op aanwijzingen van uw anonieme huisfotograaf. Ben je niet in de schaduw gaan staan en zie je echt de camera van onze huisfotograaf in plaats van de kruin van een lang persoon die voor je staat? Gefeliciteerd, grote kans dat je voor 1/153 op de foto staat!

Voor iedereen die zich afvroeg of de vijftien vraagtekens in het rooster ook dit jaar weer het hoogtepunt van de cursus zouden zijn, oordeel zelf maar:

We werden weer getrakteerd op een prachtig levend stratego, met een fenomenale Docodenaam. Alle instrumenten werden uit de kast getrokken, is er een docent die het voorlopige record om uitgevoerd te hebben op 4(!) verschillende instrumenten kan overtreffen? Onze subliem zingende, anonieme Hunding heeft in ieder geval een dappere poging gewaagd. Ook de moedige leden van de staf worstelden zich, met soms enigszins wanhopige gezichten, dapper door de interessant gemoduleerde passages. Dit terwijl de blazerdocenten het juiste voorbeeld gaven over hoe om te gaan met een passage rusten, op papier gezet door onze geweldige, gloednieuwe, anonieme huiscomponiste.

En als je niet muzikaal ingesteld bent, of de moeheid ernstige schade daaraan heeft toegebracht, kon je misschien nog wel de klanken van het Danse Macabre, Star Wars thema of Wilhelmus identificeren.

En tot slot onze korte rubriek Flitspaal, waarin we nieuwtjes belichten die eigenlijk veel te snel gaan om besproken te worden. De orkestrepetitie van vanmiddag: “iets met herhalingen”. Inschrijven voor de Onte Bavond: misschien een sjiek modestuk maken met de gevonden voorwerpen van afgelopen jaren? En het avondeten, bestaande uit friet, patat en alles wat daar tussenin zit met de grote verrassing: kaassoufflé, aldus een anonieme cursist:

“De kaassoufflee, de kaassouffleee, niet voor de luns maar voor dineeee.”

En laten we met deze prachtige, poëtische woorden de dag afsluiten. Slaap lekker!

De Redaksy

Hoe gaan we vandaag eens beginnen? Na het temporaire succes van gisteren misschien gewoon zo.

Behoedzaam uit bed getikt door het boomwheckcorvee betraden wij vandaag het geliefde evenals gevreesde woudschotense ruimte-tijdcontinuüm waarin “alles ineens heel snel gaat”, ookwel de tweede helft. Dat betekent vlijtig oefenen, zweten tijdens de nèt iets te snelle doorloop en rillen van de coupurevrees! Maar trek je niet te veel aan van de priemende blik van je timende docent, lieve medecursist, dat is ook weer niet nodig. Zoals er één zelf zei: “Ik heb niet alle ideeën en ook niet de wijsheid, dus denk alsjeblieft zelf een beetje na.” (Kom desnoods kijken hoe ze in de stafkamer op een onafgewerkte viool op gitaarformaat pogen te bespelen, een zeer ontnuchterende aanblik).

En mocht de stress je toch in de rug geschoten zijn, kon je je aansluiten bij vijf dozijn lotgenoten voor een cursus bollekes aaien als een zeehond, waar je met veel gesteun, gekerm en gekraak buikspieren en evenwicht kweekt. Oh ja, blijkbaar was het ook goed voor je nek en rug, zolang je ze niet rodeo’t.

Dan is dit het moment voor onze vaste rubriek Goede tijden, Snackloze Tijden – Hèt realityitem van de cursus, vandaag vol met sappige ijsintrigues. Menig cursist weet wanneer aan te kloppen bij de stafkamer voor een Magnum White of soortgelijke versnapering, de recordhoudende consument heeft de teller voor zover wij weten inmiddels op rond de 15 staan. Zijn slagwerkkunsten kwam het ten goede (“je krijgt daarvan zin in een rave.”), hoewel er voor het concert wellicht nog een extra snack in moet zodat hij op het moment suprême daadwerkelijk klaarstaat voor de inzet. Andere (misschien minder ervaren?) deelnemers proberen met grote overgave na 21:30 nog aan een Vestini te komen. Hun mislukte poging bij de stafkamer vervolgden zij met een bijna gelukte manipulatie van een onschuldige viooldocente, die echter net op tijd wist uit te wijken naar een impromptu geschiedenisles op de gang. De onbekende hobodocent bezweek echter onder hun charmeoffensief en had de ijsjes al uit de vriezer gevist, enkel om direct door de initiële ijsverwijgeraar betrapt te worden, die de begeerde lekkernij daarop malicieus grijnzend zelf opat. Maar hoe gehecht de stafleden ook aan hun regels zijn, wij weten uit betrouwbare bron dat ze niet overal ogen hebben 😉

Terwijl de schemering al druk bezig was over alle hoekjes van Biezenmortel te vallen, besloten enkele avontuurlijke cursisten op tour te gaan langs de meest memorabele bezienswaardigheden van de omgeving: gras en bomen. Toen zij echter uitgedroogd het veilige terrein van de Beukenhof betraden, vernamen zij een heuse Fata Morgana: een koffiezetapparaat en waterkannen, maar geen kopjes. Tot iedereens grote schrik was ook nog eens de wifi weg, en ook wij moesten tot voor kort naar een zwart scherm turen. Gelukkig zijn wij inmiddels gered door einen anonymen Johann Sebastian. Tip van de nacht ter geruststelling voor het slapengaan: zoek extra verbinding met je medecursisten in plaats van online verbinding. <3

“Denk aan de maan, voel de maan, wees de maan!” ~ een dirigent die niet tot twee kan tellen

Ja, wat rest ons dan nog te zeggen?

Wij van de Pers

Hallooooo… wat zullen we vandaag eens met de aanhef doen? Niks.

Heden ten dage was er wederom geen opperbeste ontbijtopkomst, wat misschien te maken had met de vertraging waarmee de wekcorvisten op de gangen begonnen te toeteren, of met hun microtonaal creatieve harmonisaties die wellicht niet bevorderlijk op de eetlust werken. Toch geen excuus om niet op te duiken, luitjes!

Omdat iedereen vanwege een snel naderende slotuitvoering een beetje te vlijtig aan het studeren is, dreigt onze secretaris/ fysiotherapeut overwerkt te raken. Daarom vanmiddag de dringende oproep om toch echt zelfstandig te gaan rekken en strekken. Ook is het vanaf nu officieel toegestaan om niet bij een repetitie te verschijnen of je partij niet gestudeerd te hebben in het geval van overspannen spieren en oh ja, eventueel is de derde noodmaatregel, ietsjes eerder je bed in duiken, ook eens het proberen waard – je kunt immers altijd op een placebo hopen.

Na de muziekrust zorgde de zonderling der docenten voor een extra portie vertier in de vorm van een speeltuin in de feestzaal. Wolf (of ten minste zijn gejank), vogeltje en enthousiaste kinderen zorgden voor een werkelijk sprookjesachtig geheel. Het moreel: Altviolen zijn superieur, de andere violi daarvan slechts verkleiningen, vergrotingen of allebei tegelijk.

Zodat we allemaal gestaag door kunnen gaan met jetons uitgeven, hebben enkele anonieme stafleden vanochtend heel veel chips – EEN HELE ACHTERBANK VOL – en dan ook nog ijs ingeslagen. Dus met wat geluk was er aan het einde van de dag nog genoeg voor tijdens de filmavond. Na het temmen van de draken uit de volgens een anonieme docent “verrukkelijke” film, lukt het morgen hopelijk ook beter om alle instrumenten te temmen en alle ongewenste geluiden voor het slotconcert nog weg te poetsen. En zo niet, geen paniek, “een fis is eigenlijk net een b” aldus een anonieme cursist.

Als de noten nog niet voor je ogen dansen en je trommelvliezen nog niet geknapt zijn na een hele dag repeteren, ben je van harte welkom om deel te nemen aan het “luidste orkest dat Nederland ooit gekend heeft”. Dan is het bovengenoemde tenminste gegarandeerd. Over wat men nou precies gespeeld heeft hebben de musici nog geen consensus bereikt (“Geen Rosamunde!” “Wèl Rosamunde!!” “Niet, Abdelazer!”, zo galmt het door het trappenhuis). Tip van de dag: kijk bovenaan je bladmuziek. Verpest deze meesterwerken hoe dan ook niet, de consequenties zijn enorm (uit gezond fatsoen niet gespecificeerd, vraag maar aan de herriesectie van achterin). Volgt dus allen het voorbeeld van ons anonieme rookie-staflid op piano/marimba/ander roffelgerij.

En terwijl de dag ten einde loopt, huppelt er een bevlogen baardige blondschopf door de gang. Zijn blijde boodschap: Er is een rooster! En als amandel op de gevulde koek: We blijven in leven, niemand hoeft naar de Hemel.

Tot slot dan nog onze vaste rubriek quotegenoot, de rubriek waarin wij jullie de inspirerende woorden van een nonspecifieke medecursist meegeven. Vandaag: “Les is more”. Neem het je ter harte en geniet volop van de laatste ronde!

Wat is een leuke afsluiter? Niks, wij willen deze pret nooit voorbij laten gaan.

De Kuikens 🙂

Er was ontbijt, maar te weinig cursisten.

Oh oeps, aanhef vergeten! Algeheel worden vele cursisten dezer dagen ietwat door hun geheugen in de steek gelaten: “Of er vandaag nog wat leuks gebeurd is? Geen idee eigenlijk, ik weet niks meer van deze dag!” Hoe zou dat toch komen…? Misschien dat we het de schavuiten die na sluiting van de deuren om middernacht nog buiten zaten en daardoor een Waldesnacht moesten doorbrengen eens kunnen vragen. Wij zullen toch ons best doen om de belangrijkste een paar random dingen voor jullie op te halen!

Sinds vanochtend hangt het rooster voor de slotuitvoering in de paardenstal, waarop de oplettende bestudeerder aantekenen van de recente operaallures van de groepsaccommodatie kon spotten. Logischerwijs spelen wij hier bij de Beukenhof niet unter den Linden maar onder… eiken (applaus voor de eiken), maar vanuit het schrijverscomité hopen wij persoonlijk op een verhuizing naar Reykjavik in plaats van een imitatie van Berlijn, dat matigt de temperaturen tijdens de concerten en faciliteert een uitzicht op de totale eclips van 12 augustus!

Ondertussen is de hardwerkendste bewoner van de beukenhof maar liefst 300 programmaboekjes aan het printen. “Hij kan dit jaar ook zelf nieten!” aldus een onbekend staflid, euforisch over het feit dat hij een van zijn taken gedelegeerd heeft. Jammergenoeg vindt het apparaat het na 240 stuks leuker om rare geluiden te maken dan om de laatste geniete boekjes uit te spugen. “Ja, deze zelfcontrole moet hij echt doen vind ‘ie’” is het verslag aan de hyperventilerende secretaris. Maar “als iedereen nu zuinig doet” zou het volgens de inmiddels licht beteuterde niet-zelf-nieter alsnog genoeg moeten zijn. De staf is in ieder geval trots dat ze een dagboekitem gecreëerd hebben door de printer te slopen, onze felicitaties met deze primeur! Wij hebben jullie echter nog iets serieus te zeggen:

Wat moet dat met die raar opgehangen briefjes op de studieruimtes?! Het inschrijven is ook zonder dwanggymnasitiek een voldoende ingewikkelde klus!

Er was vandaag nog een andere primeur, men mocht namelijk tijdens de lunch echt TWEE snacks eten! één donut en één saucijzenbroodje voor iedereen. Tijdens het avondeten was deze uitzonderlijke situatie jammer genoeg alweer voorbij. Alle tweede gehaktballen werden door de staf weer ingezameld en terug naar hun hok gebracht waar ze konden wachten op hun volgende potentiële veroberaar.

Dan nog even onze vaste rubriek agenda allurd waarin wij jullie op de meest wezenlijke programmawijzigingen attenderen: De opzet van de geen-nee-rales is compleet veranderd! Meer hoeven we daar gelukkig niet over te schrijven gezien jullie allemaal een brief hebben ontvangen met antwoorden op iedere mogelijke vraag.

Iets leuks zo van … *gaap*

Het kwartetje 2.0

Goeiemorgen – zo simpel kan het zijn.

Omdat het zo’n bijzondere dag is trakteren we jullie bij hoge uitzondering op een extra editie van onze vaste rubriek nootabel! Deze keer met:

breaking news — onbekende levensvorm vertoont uniek gedragsfenomeen

Wetenschappers hebben bij de recent ontdekte species Gekkulus Woudschotiensis een geheel nieuw gedragspatroon geobserveerd! De populatie is plotseling overgegaan tot een veranderd dagritme: Na de lunch liepen zij ineens in een lange stoet 50 meter de ene kant op en daarna weer terug. Kort daarop begonnen ze een strak schema volgend objecten te gebruiken om klankcombinaties aan elkaar te presenteren. Vreemd genoeg leken zij zelf nogal verbaasd over de succesvolle en betrekkelijk stressarme doorvoering van het stramien: “We waren al klaar 2 minuten voordat we hadden moeten beginnen!”. Men noemt dit de generales en alles duidt erop dat de procedure morgen herhaald gaat worden. Daarom wordt de habitat tijdelijk voor een select gezelschap toegankelijk gemaakt. Komt dat zien!

Attentie: Wees je ervan bewust dat het hoogst besmettelijke Woudschotenvirus nog steeds rondwaart binnen een wijde omtrek van het kloostergebouw. Zelfs een uitrusting met de beste oordoppen en een koptelefoon eroverheen lijkt hiertegen niet voldoende bescherming te bieden. Is dat zorgwekkend? Het virus lijkt ongeveer even gezond als een gevulde koek bij acuut caloriedeficiet, dus bepaal zelf maar.

Of de gedragsaanpassing in causaal verband staat met de eclips van deze avond moet bij de volgende gelegenheid overigens nog verder worden onderzocht, daar krijgt u ter zijner tijd verslag van (dus blijf ons lezen!). Het spektakel is de populatie in ieder geval niet ontgaan, op het juiste moment zaten zij voltallig en met fancy brilletjes klaar op het voetbalveld om een ufo te filmen, packman te spotten of gezamenlijk een ode aan de hemellichamen te zingen.

breaking news — onbekende levensvorm vertoont uniek gedragsfenomeen

In de avond begonnen een aantal stafleden heel erg enthousiast te worden over Het Ongenaamde Spel Van Het Einde Van De Lichte Uren (HOSVHEVDLU), een lichamelijke activiteit die onze zenuwen tot rust zou moeten manen, maar menige adrenalinespiegel jammergenoeg juist omhoog gejaagd heeft. Want je wilt niet dat de toeter, bediend door een keitrots anoniem staflid, gaat voordat jij ook in het sardineblikje zit! In de buitenronde zochten wij Hannah. “Welke van de vijf?” aldus meerdere cursisten. Maakt niet uit, al gauw zaten de deelnemers met velen op een kluitje in het bos. Na de binnenronde werd duidelijk waarom de staf met smart uitkeek naar dit programmapunt, ze gingen zich namelijk zelf verstoppen. Wij hebben er erg van genoten een paar van jullie de verkeerde kant op te sturen. Vlak daarvoor had er trouwens wederom een gedaanteverwisseling plaatsgevonden bij ons geliefde ambigindividu! Hoewel Cynthia ons helaas heeft moeten verlaten, (dankjewel voor alles, we missen je nu al <3) zijn we allemaal zeer verheugd dat onze allerliefste anonieme dealer (tussen handel en frauduleuze handel zit een kleine stap, gelukkig voor ons) weer is wedergekeerd. Ze wekte sterk de indruk het hier naar haar zin te hebben, gezien haar opvallende sardientjesfanatisme.

Dan noch een dringende mededeling voor alle liefhebbers van Schuberts strijkkwintet. Het eerste deel van dit stuk wordt tijdens de slotuitvoering namelijk niet één, niet twéé, maar drie keer uitgevoerd. Wij willen jullie op het hart drukken op de juiste locatie te verschijnen, de docenten raken vast in de war als ze ineens zes lessenaars op cellohoogte moeten plaatsen of juist met vier violisten opgescheept zitten.

Welnu, doei voor dit jaar… zo moeilijk het ook is. Maar uiteraard tot volgend jaar, dan zien wij elkaar!

Team SubliemAnoniem