Dagboek 2022

Geachte lezer, hetzij thuisfront, deelnemer, of willekeurige surfer (van harte welkom),

In deze rubriek, mogelijk door uw kroost aan u doorgespeeld, gaat u de komende tien dagen de belevingen van de deelnemers, docenten en staf voorbij krijgen. In persoonlijke verhalen zijn uw eigen minicorrespondenten veel beter dan wij nederige schrijvers ooit kunnen zijn, dus in personalia duiken wij niet teveel. Alhier vindt u het kader, de lijn om de losse noten in te passen. Wij wensen u veel leesplezier en een hopelijk net zo leuke tijd toe als wij hier al hebben en nog gaan krijgen.

Dinsdag 9 augustus
Dag 1

Goedemorgen op dit goddeloze uur.

Donkere schaduwen buigen langzaam richting een kil klooster te Biezenmortel, het beruchte zwarte gat van Noord-Brabant. Een bus glijdt onheilspellend de straat in en in stilte arriveren de deelnemers voor een sinister ritueel.

Een kerk. Een glazen flacon met een mysterieus virus. 98 toonzetters.

Één is verkozen en stapt naar voren… Iets sneller dan verwacht. Met vlotte vingers grijpt zij de fles en voor ze gestopt kan worden is de kurk er af. Een schok gaat door het publiek.

Het Woudschoten virus is vrij, voor de 60e keer, dus de onrust kan beginnen…

Met de lunch! Lunch? Nee, direct aan het studeren! Wacht, lieve cursist, je moet nog wachten op de mededelingen van Carlos!

Helaas, te laat. De cursist was niet meer te redden, maar de mededelingen kwamen nu ten minste wel met achtergrondmuziek.

Nu de auditie! Jippie, ieders favoriet! Stapt naar voren -oh trillende nieuweling- speel voor je leven! 98 prachtige concerten, vlot afgekapt door de jury. Ze hebben genoeg gehoord, elke cursist speelt perfect, elke Woudschotenaar, nieuw of veteraan, is precies op de juiste plek. Het virus slaat in. Daarmee gepaard gaat de onstilbare trek.

Is er dan nog iets bij het avondeten gebeurd? Misschien een… toetje?

Mousse. Mousse?? Mousse!!!!

Anders nog iets?

“Er is koor gezongen” – aldus een anonieme slagwerker.

Oh ja, dat ook nog. In de ochtend kregen we uitgebreid instructies over hoe om te gaan met muggenoverlast (strenge gordijn-dicht-lamp-aan-routine, uitsluitend moord plegen met zachte objecten) en wespenoverlast (niet in paniek raken, je jam aan ze opofferen, moord aan de wespenvallen overlaten), maar impromptu kooroverlast? Daar kun je enkel in meegaan.

Als de bum-bum-bums aan de horizon verdwenen zijn, is er zelfs nog tijd voor spel. Niet zomaar spel, maar Het Spel! Met meer deelnemers dan ooit te voren, 74 om precies te zijn. Een verwoede ballonnen jacht brak los, allemaal om elkaar en het gebouw te leren kennen, zodat iedereen morgenochtend goed van start kan met de eerste ronde. Ten minste, als je niet tijdens het spel al de weg kwijt raakt, toch cursisten?

…cursisten?

Oh jee.

Verdwaalde cursist, kun je je spelervaring in één zin beschrijven?

“Nee dat gaat niet lukken”

Ah. Goed gezegd. Daar houden we het dan bij, denken wij.

Bij deze, lieve lezers, een fijne dag toegewenst

  • De Redactie

 Weerbericht dag 2: Heet, droog, max. 30°C, drink water. N.B. houtblazers: slobber extra aan je rietjes voor de zekerheid.

Woensdag 10 augustus
Dag 2

Ja hallo dus,

Honderdzev- pardon, honderdachttien ensembles. Dat is één één ácht voor de kijkertjes thuis. Op de officiële Kampschaal voor Totale Chaos (KvTC) is dat gelijk aan ongeveer vier Kilocarlos, een indicatie van zwaar weer aan de horizon.

Zit je toevallig midden in die chaos en heb je een sterke neiging dat met de wereld (/de Beukenhof) te delen, maak dan vooral gebruik van de Anonieme Woudschoten Dagboek Tiplijn (AWDT), eenvoudig te bereiken via de QR-code op het prikbord rechts van onze afgedrukte publicatie. Interessante incidenten, leuke quotes en andere verzoeken zijn welkom. Ben je een lezer op het thuisfront, maar wil je toch graag een wilde gok doen naar wat er misschien gebeurd is vandaag? Stuur ons dan een bericht door een briefje in een toeter te steken, uw gezicht naar de oceaan te keren en driemaal goed te blazen. We horen het graag.

In ander nieuws: Het is volop zomer alhier op de Capucijnenstraat 46, maar het lijkt al wel weer lente. Tussen de voeten van rondrennende cursisten ontspringt een nieuwe plantensoort: cafeina slingerensis, beter bekend als de brabantsche kopjesstapel (BrbKsp). Als je wat tijd over hebt (en je niet direct aan het repeteren slaat), doe eens lief en pluk er eentje. Het is de favoriete bloem van de medewerkers van de keuken en ze kunnen wel een opfleurdertje gebruiken.

Ondanks de obstakels waren er tegen het einde van de middag al vele kilometers afgelegd kris kras door de Beukenhof, onderweg naar maar liefst 75 lessen op één dag. De partijen zijn verdeeld, de eerste noten gekraakt en de repetities gepland (als alles goed gaat) (alles gaat niet goed) (veel succes nog daarmee). Naast spoedplannen en traprennen (SP&TR) moet er klaarblijkelijk toch wat extra energie uit bij de cursisten. Gelukkig is er het dagelijkse potje voetbal! Waar de spelers druipend van het zweet weer van terug kwamen, sterk in tegenstelling tot het gortdroge veld. Hydratatie voor de andere cursisten (CRST&)? Geef ze een lik en laat ons weten hoe je je voelt.

Tot slot (afgezien van de verloren zielen die tot diep in de nacht repetities gepland hebben) klonken later die avond in de kápel de veelbelovende tonen van Kamerorkest 1 (KMRKST1). Het staat onder leiding van een anonieme curKrist en is bijgestaan door zijn blond bebaarde en enigszins wanhopige assistent/dirigent Berend. Deze gecertificeerde messias (zie dagboek vorig jaar) is wellicht te blind om onderscheid te maken tussen een Biezenmortelse mug en Woudschotense koperblazer (tevens een bedreigde diersoort), maar hoort toch elke valse noot. Zelfs als de orkestlieden zelden het genot van minder dan drie Ps in de bladmuziek mogen beleven. Ook inbegrepen was een lesje tuinarchitectuur? Misschien handig voor de eerder genoemde kopjesflora, we laten het morgen weten. Voor nu kruipen wij van de Redactie weer terug in onze gangkast (GANGKAST).

Een welgemeend ajuus,

  • De Opstelraad

Weerbericht dag 3: Heet, droog, max. 32°C, consumeer gemeentepils. N.B. violisten: blijf niet te dicht op je kudde staan.

Donderdag 11 augustus
Dag 3

Lieve kijkmuurlezers (en lichtschermkijkers),

Als het goed is leest u dit in het vroege ochtendgloren. Het dagboek is immers speciaal ontworpen om met halfopen ogen en drie werkende breincellen gelezen te worden tevoren het ontbijt. Mocht dit bij u het geval zijn en bent u -bijvoorbeeld- een blazer die het liefst niet een giftige wolk over diens ensemble wenst te verspreiden, neem deel aan de lokale Tandenpoetsclub (A.K.A Dampoeklump)! Deze parelmoeren rakkers verzamelen na het petit dejeuner bij de lift op de eerste etage van het gebouw. Een insider uit deze club wenst u te informeren dat nieuwe leden die de geheime kortingscode “SEXYREDACTIE2022” gebruiken, gratis één tand van hun buurman mogen schrobben. Komt dat zien!

Over het ochtendgloren gesproken: De Wekkerfee! Ja ja, zij heeft weer toegeslagen in de vroege morgen met een riedeltje om alle cursisten zoetjes te wekken. Één anonieme Sara(h) (het zijn er velen) sprak een spetterend oordeel uit: 6.3 voor passie, 7.0 voor repertoire en bovenal een 8.9 voor volume. “Ik ben er bijna helemaal doorheen geslapen”, meldde een ander. Laten we dan vooral dat volume nog eens naar 10 opkrikken morgen. Zelf geven wij het een score van 7 van 12 Kilocarlos op de KvTC.

Na het ontbijt gaat lesronde één (Chapter 2 Electric Boogaloo) rustig van start. De moed zit er nog redelijk in, nu het slaaptekort nog niet is toegeslagen. Hoewel, hier een daar steekt enig delirium toch wel de kop op:

“Hey [ANONIEME KLARINET], speel het eens op een zwoele manier en kijk daarbij naar mij.” Ja, het is hier een geflirt van jewelste. Mocht je ook versierd willen worden, meld je dan bij de fysio om met kleurrijke sporttapejes beklad te worden. Misschien is het ook nog eens ergens anders goed voor.

Voordat het avondeten genuttigd kon worden was daar eerst de repetitie van Kamerorkest 2 (KMRKST2). Onder bezielende leiding van Carlos -vernoemd naar de Kilocarlos- die om de prettig grote bende sssssachtjes te laten spelen onder de bok kroop. Misschien had zelfs de grote, de gouden, de geniale Carlos een extra minuutje slaap nodig. Dat mag ook wel, gezien de energie die nodig is om deze kudde herriemakers in bedwang te houden. Zelfs met hulp van de anonieme sol..Florist? Deze grap werkte gisteren beter.

Om het slaaptekort tegen te gaan bestaat er nachtrust, een nieuwe uitvinding die in zestig jaar de cursus nog niet bereikt had. Dat brengt wel de nodige obstakels met zich mee. Zoals hoe om te gaan met snurkende kamergenoten (ramen dichthouden, slaan met een zacht voorwerp. Zie de anti-muggen methode). Daarnaast is het nodig om al die riedeltjes, loopjes en motiefjes uit het hoofd te krijgen. Daarvoor is de bezigheidstherapie van het sorteren van puzzelstukjes op kleur, vorm en patroon ook zeer populair, zelfs onder leraren. Voor Redactieleden is helaas de enige manier om rust te krijgen het vroegtijdig beëindigen van hun publicatie.

Oant de oare kear bêste lêzers

  • De Nachtboekers

Weerbericht dag 4: Heet, droog, max. 33°C, neem H2O tot u. N.B. altviolisten: houdt het huilen op een minimum.

Vrijdag 12 augustus
Dag 4

Eerst even hoi zeggen: Hoi <3

Ennnn ja hoor, het is weer tijd voor rorororororo-ronde twee, lieve lezertjes. We gaan van start met een knal! Bam! VIER klarinetten! Waarom? Wie zal het zeggen. En wat vonden we er van? “Heel hard.” Aldus een cursist in de gang (hun natuurlijke habitat). Maar ach neen, we maken enkel een poets. Zoals altijd was het prachtig en we zijn allemaal al lang blij dat het niet Clapping Music was. Of een altviool.

Sommigen hebben het toch helaas moeten missen omdat ze al onredelijk vroeg uit de veren waren. Bonus wekcorvee bestond uit enkele pianisten die nog niet genoeg hadden aan het overdag kapotreserveren van de Beukenhof en alvast het zweet van de vorige dag van de toetsen wensten te vegen. Ook de lokale fauna bestaande uit de schuwe Beukenhof Hardloper en dergelijke wezens (zoals o.a. een anonieme leraar) heeft al dit kabaal moeten missen.

Allemaal wakker, langs het ontbijt gejast, en dan weer de les in. Wij van de Redactie en onze verslaggevers van allerlei soorten en maten kunnen natuurlijk niet bij elke repetitie aanwezig zijn. Toch bereiken op magische wijze (de AWDT, scant u vooral de QR code op rechts) de affaires achter gesloten deuren onze geluidssensoren. “Soms past het ritme van mijn voet, niet bij het ritme in mijn hoofd.” sprak een onbekende violist over zijn syncopische voetjes. “Een mug beet me net. Nu heb ik jeuk”, sprak een ander. Dit is niet muziek gerelateerd en is wellicht niet eens tijdens een repetitie gebeurd, maar we vonden het toch belangrijk om deze cursist, alias “Leugenaar” de spotlight te geven.

Hé weet je wat ook op magische wijze achter gesloten deuren weet te komen? Onze eigen anonieme persfotograaf! (niet aan het dagboek gerelateerd). Maakt u zich vooral voorzichtig klaar op zijn aankomst. Heeft u uw kinnetje gladgeschoren? Haar in vorm gesculpteerd? Tanden al gepoetst? Dat laatste waarschijnlijk niet, gezien het dagboek (incl. zeer aantrekkelijke deal voor tandenpoetsclub lidmaatschap) te laat werd gepubliceerd gisteren. Er moest misschien in kleinere getale links gepoetst, rechts gepoetst, gedanst, gezongen, etc. worden, maar voor zij die zich onfris voelden was er altijd nog een oplossing. Een anonieme leraar met venijn in het brein lag op de loer met een vernevelaar om menig cursist te doen glanzen in de zon. Zelfs onze eigen Berend (lang, bebaard, viking? …single?) moest een boom in klimmen om de vorm van zijn baard te behouden. Stond overigens wel leuk voor de foto.

Tot slot presenteren wij den tip van de dag, gesponsord door de grootste der Woudschoten grootheden (ook wel de Woud Groten), Carlos: Bladmuziek kopiëren, de blaadjes in volgorde aan elkaar plakken en de originelen retourneren. Alstublieft. Liefst vandaag. Morgen kan ook. Maar geen week later.

Wie ook elke avond moeten retourneren naar hun bed, zijn de cursisten. Hoewel het lijkt alsof sommigen vergeten zijn waar hun bed slaapt. Gelukkig wij niet.

Tot de volgende

  • De Scribenten

Weerbericht dag 5: Heet, droog, max. 32°C, scharrel ganzenwijn bij elkaar. N.B. slagwerk, niet buiten repeteren.

Zaterdag 13 augustus
Dag 5

Goodmorning stinkies,

Het is gebeurd. We zijn ongeveer halverwege de cursus en zoals elk jaar zijn we stipt op tijd voor dutjesdag. Hoe werkt dutjesdag? Ik zal het u eens haarfijn uitleggen. Het begint met een stel cursisten die al vijf dagen maximaal zeven uur hebben geslapen, hun volledige hormoonhuishouding de kelder in geholpen hebben met koffie en andere zaken, en geen wakkere minuut stil hebben gezeten. Ruk ze dan uit bed met een enthousiaste versie van happy birthday om zzzeuven uur soggens (ieuw ieuw ieuw, maar ook onze felicitaties naar de anonieme verjaardagsmens, hiep hiep hiep) en houdt pen en papier bij de hand voor wetenschappelijke aantekeningen. Eerst komt het gapen, de hoofden in de sla bij het ontbijt, de violisten die een halfuur te laat bij de les komen. Dan, als het echt goed toeslaat, de slapende cursisten strategisch geplaatst in luie stoelen in de gang, ondersteboven in bed en nog hangend aan het koffiezetapparaat. Gelukkig liggen wij van de Redactie altijd netjes om 10 uur stipt in onze nestjes en worden we niet wakker gemaakt door stafleden die om 1:00 op klopjacht zijn naar overlopers.

Dan de lessen van de tweede helft van rrrrorororororooooonde twee! De meeste stukken beginnen onderhand al een beetje ergens op te lijken en de eerste stress van het notenkraken is er al wel af. Voordat de einduitvoerings-stress in begint te zinken maken diverse Woudschotenaren er ondanks de moeheid toch een feestje van. Kleine vogeltjes hebben ons vermeld dat vreemde duikelingen in de tuin nu tot de dagelijkse orde behoren: “Ik zag niks en toen ging ik op mijn muil.” Aldus een breed glimlachende cursist na een salto op het gras. Er was blijkbaar ook een goede hoeveelheid koffie in het spel.

Te veel koffie in het systeem? Verdun het met een stevige lunch en… Zeg wat ruik ik daar? Wellicht een compacte cilinder warme gunk gewikkeld in een krokant doch zacht jasje? Nu zelfs zonder vlees zodat vrijwel allen in dit ritueel kunnen delen? Ach, we hoeven het niet te noemen, u ziet het vast al elke keer dat u de ogen sluit. Dat doet een vermoeide ziel goed, zo’n versnapering.

Toch was de grootste verrassing van vandaag natuurlijk het jaarlijkse levend strate- pardon, het geweldige docentenconcert! Voor enkele docenten een trip down memory lane met dezelfde muzikale werken die ze zelf als jong Woudschotenaar hebben gespeeld. Dat was pak ‘m beet 132 jaar geleden, toen de cursus nog met zo’n zes musici werd gehouden en gala verplicht was voor de lessen. Aan het einde van de avond na prachtige stukken ten gehore te hebben gebracht, kwamen alle docenten en staf het podium op om ons allen te laten genieten van brabantse patisserie (en ook het medley concert, maar goed, dat is natuurlijk niet te vergelijken). Na dit geweldige toetje was het tijd voor de laatste repetities om vervolgens allemaal richting onze rustplaats te gaan. Wedstrijdje wie het laatst op kan staan? We zien u weer bij de lunch.

Wij wensen u tevens een zeer DOSKO avond

  • De Penvoerders

Weerbericht dag 6: Heet, droog, max. 33°C, lebber aan een kraantje. N.B. fluiten, van groot tot klein, houd het koel, dat is fijn (en gebruik wellicht je instrument als rietje? Er kan veel water doorheen).

Zondag 14 augustus
Dag 6 (zas)

Wees gegroet, kinderen (en anderen),

Heeft iedereen lekker geslapen? Wij wel. Mogelijkerwijs een handje vol cursisten die wilden genieten van de sterrenhemel iets minder. Doe lief voor de staf en zoek je eigen bedje binnen op. Dat zou bijvoorbeeld van pas kunnen komen in…

RRRONDE DRIE! SHOWDOWN! 118 ensembles betreden de ring. Wie zal er blijven staan? Wie zal er wankelen? De deelnemers worden getraind, gewogen en, bovenal, getimed. Als het kon zouden we natuurlijk iedereen hun stukken laten uitvoeren, maar voor sommigen zal hun laatste Blaze of Glory nog voor het einde van de laatste ronde moeten gebeuren. Niet getreurd, cursisten, er zijn geen verliezers in deze arena, enkel zij die dapper genoeg zijn mee te doen. 118 keer knockout, een prachtig toernooi. Voor zij die vandaag nog moeten auditeren, veel succes! Wees alsjeblieft niet een halfuur te laat voor de les, ook als je nog op Weerwolven aan het jagen bent of verwikkeld bent in een potje handen meppen.

Zoals gewoonlijk draaien we nu naar onze dagelijkse Dagboek moppenhoek!

Twee stafleden lopen door de Beukenhof. Zegt de een tegen de ander:

“Ik moet naar de wc.”

Zegt de ander, “Dat moet je toch echt zelf doen.”

En dat was alweer de dagelijkse Dagboek Moppenhoek! Terug naar de orde van de dag.

De verwarring was groots toen er bij de lunch werd verkondigd dat er geen avondeten zou zijn. Geschokte gezichten alom! Gelukkig was niets minder waar. De mededelingen werden vervroegd, de toeter verlaat en de momentjes sssstilte bij de maaltijd verruild voor de Biezenmortelse Barbecue. In de brandende zon buiten wachten op de lekkernijen onder het genot van een stokbroodje kruidenboter en salade. Oh de stokbroodjes zijn op? En de sla ook? Had je toch dat dutje even na het eten moeten inplannen. Gelukkig zijn alle eendjes uiteindelijk toch gevoerd, maar er is hier en daar toch goed gevochten om vette speklappen. Handjes gewassen? Terug naar de repetitie.

Lieven, wij zijn vandaag niet alleen in ons Redactie Hol (locatie onbekend). Omdat ook wij onze slaapjes nodig hebben is er hulp ingehuurd in de vorm van een gastredacteur. Vandaag in de spotlight, een anonieme assistent-cursusleider die zijn adoraties wenste uit te spreken:

De afgelopen dagen hebben meerdere cursisten furore gemaakt op het voetbalveld. Hoewel er een groot aantal voetbalfanaten in aanmerking komt voor trofeeën van velerlei aard (de passen-is-gratis-cup, het vaantje voor zelfblesserende kwaliteiten, de prijs voor zuiverste uitvoering van de help!-een-balpose), verdienen vooral Louis ‘Den dribbelaar’ en Jytte ‘De muur van Biezenmortel’ speciale waardering vanwege respectievelijk hun aanvallende en verdedigende kwaliteiten.

Aldus onze gastredacteur, alias Bear Force One. Onze felicitaties voor de winnaars van deze zeer gewilde prijzen en we wachten met smart op de gastrubriek van morgen. Strek je vingertjes maar alvast!

Duoy.

  • Het Nachtblad Gezelschap

Weerbericht dag 7: Heet, droog, max. 80.6°F, klok een glaasje naar achteren. N.B. koperblazers, consumeer geen condens uit je instrument.

Maandag 15 augustus
Dag 7

Hallo? Kunt u mij horen?

Ten eerste zijn we u onze excuses verschuldigd voor enkele fouten in onze vorige publicaties. Als u een van de ongelukkigen was die drie hele druppels regen in hun muesli moesten doorstaan hopen we dat u het diep in uw hartje kan vinden ons te vergeven voor het verkeerde weerbericht. Gelukkig was je hydratatie dan al wel geregeld toen het even later weer snikje snakje heet werd. Over de temperatuur gesproken:

AAAAAAHHHHHHHet was best te doen.

Oh ja, er was dus nog een foutje dat gecorrigeerd mag worden: We hebben veel te vroeg Dutjesdag gedeclareerd, want oef oef, het ging er weer goed aan toe vandaag. Tot op heden zijn er nog geen gangslapers gespot, maar aan glazige ogen en experimentele nieuwe haarstijlen zijn individuen te herkennen die voor de repetitie nog even een kwartiertje slaap mee hebben gepakt. Gepland of niet. Gepaard met de broeierige, zweterige atmosfeer is dat niet überchill als je in de ijzige ogen van je leraar kijkt, in hun krampachtige hand een stopwatch geklemd, geen spoortje genade in hun blik. Meer dan vijf minuten en je bent er aan, niet gelijk eindigen en je wordt prompt een vroegtijdige Woudschotenbus in gekinkeld. Huiver. Sidder. Kijk weer terug in je bladmuziek. Doe stilletjes een gebedje, focus op de cello, negeer zo hard mogelijk de altviool. Tijd staat stil. Tijd verloopt te snel. Wanneer ben je gestopt met ademhalen? Wanneer zijn de lichten uitgevallen? Ben je nog wel waar je vanochtend wakker werd? Ben je nog wel wie je was toen je vanochtend wakker werd?

Ben je wel wakker?

Stuk is ongeveer vier minuten lang, kan er prima mee door. Zie je op het concert!

Tot slot nog een laatste jolig ensemble avontuur: Bij repetities wordt regelmatig hulp gebruikt in de vorm van een klapper. (Voor de duidelijkheid bij de thuisblijvers, dit is een persoon die klapt.) Dan is het de bedoeling dat ieder ensemblelid gebruik maakt van deze menselijke metronoom. Nu heeft het volgende de toetsenborden bereikt.

“Hey violist, je versnelt hier.” verkondigde de klapper.

De violist diende de klapper van repliek “Dan moet je sneller klappen.”

Het is niet helemaal duidelijk of dit is hoe het hoort te werken.

Aan de andere kant van het gebouw, ergens ver boven ons Redactie Hol, sluit de bar te vroeg en toch veel te laat in de avond. Wij gaan enkel te laat naar bed.

De mazzel, toedels en tot ziens,

  • De Verslaggevers

Weerbericht dag 8: Ish ‘n beetje heet, beetje koud, beetje nat, beetje droog, 302,16 K, verorber de watermoleculen. N.B. contrabassen: blijf niet te lang in de lift staan.

Dinsdag 16 augustus
Dag 8

Schattebollekes van slaperige slungels,

Wij salueren u! Ten eerste, bericht van een defect: Gisteravond was er een tijdelijke halt in de operaties van de giga printer, wellicht in verband met een stekker die plotseling niet meer verbonden was met het elektriciteitsnet… Verdachte #1 zijn de handen van een anonieme langharige dagboekschrijver. Onze excuses voor zij die dringend bezig waren met printerzaken tussen 22:53 en 22:58 en anderen die schade hebben opgelopen ten gevolge van het incident. In ander nieuws: Er is een grote vraag naar extra stopcontacten in de printer-regio van de Beukenhof. Morgen meer.

En dan het nieuws voor de 94 andere cursisten! Zodra de wekkerfee weer zachtjes twinkelend een raam uit gewapperd is, sluipen zij op lichte voet naar benee. Zou de goede Carlos gekomen zijn? Zelfs nu hij ‘t weer zo zweet’rig vindt?

Ja hoor, de schoentjes waren niet gezet en toch hangt daar ons presentje: Het rooster voor de einduitvoering. Van de 118 geliefde stukken zullen maar liefst 108 het daglicht zien. De rest blijft begraven in de kelder. Er zal nooit meer van gesproken worden. Ze hebben misschien zelfs nooit bestaan. In ieder geval is er nog genoeg te studeren! Voor de muziek en wellicht ook… andere dingen? We vragen het aan Carlos, A.K.A de Vlammende Vlaming, A.K.A de Ssssschavuit uit het Ssssuiden:

“Zoenen? Hebben we daar soms ook een spoedcursus voor nodig? Ik denk het niet als ik jullie soms bezig zie!” (Dank anonieme cellist voor deze quote).

Voor wie deze spoedcursus het meeste van pas zou komen houden we nog even geheim, maar moge hun liefde voor altijd en eeuwig bloeien. Of ten minste tot na de cursus.

Deze interactie met onze monarch vond plaats tijdens een van onze welgeliefde orkestrepetities, waar vandaag het koor en het grote orkest elkaar voor het eerst hebben ontmoet. Er was meteen een spark en hoewel niet alle noten meteen helemaal kosher waren, was de choreografie direct onder de knie. En door de knie. En nu je armen in de lucht! Wacht even Carlos, Carlos het is al vijf minuten over tijd, gaan we echt nog het hele repertoire door- ja? Ah.

Tot slot, genieten geblazen, gestreken en getrommeld van de laatste ronde der rondes. Polijst je stukken tot ze glimmen in de zon, ren op ongehoorde snelheid door een gang en gebruik je standaard als lans, vind de geheime ingang van de Hemel en speel een keertje Shostakovich in je vrije tijd. Gewoon voor de lol! Zo veel te doen, zo veel te zien en het echte werk begint pas net! Wij hebben ons laten vertellen dat er zelfs een spookachtige Pino te spotten valt in de bar na een drankje of twee, maar daar weten wij niets van. Wij van de Redactie worden niet uit ons Hol gelaten tot nadat de bar al lang en breed gesloten is. Hoor ik daar… Een sleutel in het slot? Wij vliegen er weer op uit, lezertjes.

Zet ‘m op (af en tet tet),

  • Wij van de Printerstraat

Weerbericht dag 9: Redelijk droog, ook nat. Mogelijk wat onweer, 533,07°Rankine, drink a bo’ohwo‘wo’er. N.B. cellisten: trek de gesmolten pin weer recht voordat de generale begint.

Woensdag 17 augustus
Dag 9

Hmmmgmôgge jonges,

Hoe lang bent ge al uit de veren? Een gezond uurtje? Precies dat kwartiertje dat je nodig hebt om er presentabel uit te zien? Net die anderhalve minuut die nodig is om een broek aan te trekken en van de trap af te rollen? Volgens de laatste berichten van de Capucijnenstraat buurtwacht zijn er nu al zo veel als een half dozijn (= ongeveer 1/24ste gros) cursisten en leraren die clandestien voor het kraaien van de haan zich al tussen de spijlen van het hek door wurmen om een potje rond te dartelen in het dorp. Als de wind in de goede richting staat zijn ze zelfs nog op tijd terug om voor het ontbijt te gluren naar het… laatste dagboek van het jaar?

Ho eens even, dat kan niet kloppen, we hebben nog zo veel rotzooi uit onze mouwen te schudden! Roddels te verspreiden! Zeer matige woordgrappen in elkaar te draaien! Maar ach, het mocht niet zo zijn. Morgen worden we weer voor een heel jaar ons Hol en onze gangkast (GANGKAST) uit gelaten, maar voor die tijd, de orde van de dag:

De cursisten zijn nu waarlijk bezig met de laatste loodjes, en links en rechts worden in elke uithoek van de Beukenhof extra repetities gepland. Het is hollen geblazen en onderhand zijn sommigen daar wel een beetje klaar mee. We peilen de opinie onder de bevolking:

“Die trappen voelen als de Mount Everest!” Een klarinettist

“Die trappen voelen als een hel naar de hemel.” De linker cellist

“Die trappen voelen als een gratis workout.” Een slagwerker

“Die trappen voelen als een kaasschaaf.” De rechter cellist

Als we het dan toch over trappen hebben, daar verschijnen steeds meer noten. Ook nog eens op de muur naast je bed, tussen de hageltjes op je bord en in de prachtige ogen van je medecursist. Het is misschien toch maar beter als iedereen vanavond vroeg naar bed gaat, voordat onze schedeltjes breinsoep gaan koken. Over breinsoep gesproken… Is dat een fuga in mijn lunch?

“Dat is een egel, gek.” (aldus een anonieme ginger)

Ah, dan is het goed. Cursisten, schrikt niet. Het notenzicht is een normale aandoening die je concerten niet zal belemmeren. Misschien brengt het zelfs inspiratie! Warrige, slaperige inspiratie.

Lieve vriendjes, we vertrekken al bijna naar de einduitvoering. Maak je laatste sanitaire stops (nodig na het schlurpen & schlorpen van gerste- en ander nat), sorteer je ongeplakte bladmuziek en trek je beste tabberd aan. Ja, de cafeina slingerensis zal langzaam verwelken en hopen op een volgend jaar met koffiedrinkende cursisten en in ons Hol zal het geluid van toetsenborden langzaam wegvagen. Ten minste, het dagboek schrijft zichzelf, natuurlijk. Het spreekt enkel door ons. Toch gaan we het, en jullie, missen. Dus voor de laatste keer in dit drukke jaar:

Dag lieve schatjes, we houden van jullie

  • Ons

 Weerbericht dag 10: Van alles wat, -9,81°Wedgwood, hydrateer enthousiast tijdens het rennen. N.B. dirigenten en docenten: vingers gekruist voor de concerten (of beter niet).